kdgdLogoKlikwijzer.gif

Tussen 2001 en 2017 werden op kindergedicht.nl gedichten geplaatst die waren ingezonden door kinderen van 6 tot 12 jaar oud.

Letterlijk honderdduizenden gedichten zijn er in die periode ingestuurd. Daartussen zaten veel mooie, ontroerende, vindingrijke en soms ronduit grappige exemplaren. In totaal zijn er zo’n 1300 van die gedichten op de site terecht gekomen.

Na 16 jaar is de site helaas verouderd en ontbreekt het mij aan tijd om de gedichten te lezen en te plaatsen. Met een dubbel gevoel neem ik daarom afscheid van de site. Als herinnering tref je hieronder uit elk jaar vanaf 2003 nog één gedicht aan.

Ik dank iedereen hartelijk voor in het inzenden van de gedichten het geduldig wachten op bericht. Jullie hebben deze website tot een groot succes gemaakt! Blijf vooral schrijven!

Tenslotte: ik hoop dat er mensen zijn die de site nog eens nieuw leven in willen blazen of een nieuwe bestemming willen geven. Heb je hier ideeën over, mail me dan op ronaldcraenen[apenstaart]hetnet[punt]nl!

Ronald Craenen

 

 

2003

Dromen zijn bedrog.
Dat zingt Marco Borsato toch?
ONZIN
Dromen bestaan wel.
Dus luister maar goed wat ik vertel.

Ik heb een droom gehad.
Dat ik op een kameel zat.
De volgende dag zei mama kijk eens wat er in de tuin staat.
Nee het was geen konijn geen kip en geen paard.

MAAR EEN KAMEEL.

Dromen bestaan!!!!!!

(Colina, 6 jaar)

 

2004

Ik had een keer iets heel fout gedaan.

het heeft ook echt bestaan.

ik dacht kon ik de tijd maar terug draaien.

en weer even tussen de blunders graaien.

maar dat lukt niet zo gauw.

en zeker niet zoals mij, een wanhopige vrouw.

 

(Mertje, 8 jaar)

 

2005

Alleen, niemand om me heen,
niemand aan mijn zijde.
alleen in een stille omgeving in de
stille weide.

Haast niks maakt geluid,
behalve de wind die huilt.
Tranen van verdriet kunnen
mij niet raken, als zij iets te
droeven hebben zijn dat hun zaken.

Ik ben alleen, alleen met mezelf.
Als ik iemand zie verschuil ik me
en kruip ik in mijn schulp.
Ik hoef geen vriendschap ik hoef
geen hulp!

Ik ben alleen omdat ik dat wil,
daarom is alles hier geluidloos zo stil.
Ik heb het naar m'n zin hoewel, ik soms
toch wel een vriend wil dan is het niet
zo stil, maar wie zou dat willen?
Nee geen een daarom blijf ik alleen

 

(Baudine, 12 jaar)

 

2006

op school wordt een meisje gepest.
blijkbaar is ze anders dan de rest.
ze weet niet wat ze moet beginnen.
zonder vrienden en vriendinnen.
maar ik durf haar steeds niet te vragen gaat het wel?
en toen ging de bel.

(Roy, 10 jaar)

 

2007

Spoken, heksen en spinnen
Griezels, kom maar binnen
Ga zitten op de slijmerige bank
Of brouw je smerige griezeldrank
Oh, je bent toch niet bang?
Als je loopt door de donkere gang
De buitenaardse wezens zijn ook onderweg
Ze zijn iets later, want de UFO had pech
In de kelder staan de slangenhapjes
Maar kijk uit en neem kleine stapjes
Want er lopen zeer giftige ratten
En ik kan je vertellen, dat zijn geen schatten
Kom even bij elkaar
Kijk onderweg uit voor het gevaar
Geesten, kom maar door de muur
Dan maken wij tenslotte een groot vuur

(Morena, 10 jaar)

 

2008

ik omhels je met gebroken armen.
kus je met gebarsten lippen.
aanbid je met versleten woorden.
maar ik houd van je,
ik houd zo van je
tot de sterren verdwijnen

(Mariska, 11 jaar)

 

2009

Stap uit bed, poets je tanden!
Kleed je om, was je handen!
Zeurt mijn zus altijd.
Ik negeer haar gewoon.
Vind ze mijn trui lelijk, of mijn broek te wijd.
Ik negeer haar gewoon.
Er gelden regels waar ik woon.
Luister naar je grote zus,
Of klachten in de brievenbus.
Stap uit bed, poets je tanden!
Kleed je om, was je handen!
Ooo, wat moet ik nou?
Moet ik haar bevriezen in de koelkastkou?
Moet ik haar in een kast opsluiten?
Of zet ik haar in de regen buiten?

(Sidra, 11 jaar)

 

2010

Als ik in mijn bed lig te woelen,
Voel ik dromen mijn hoofd in spoelen.
dan zie ik Klaas Vaak voor me staan,
En ik kijk hem heel erg langzaam aan.
Dan strooit hij zand in mijn ogen.
En dan is hij ineens weggevlogen.
Tien keer lichter voelde ik me toen,
En ik moest gewoon mijn ogen dicht doen.
En dan dan weet ik niks meer,
dat gebeurt elke nacht,
Keer op keer.
Uitiendelijk als je oud bent,
Dan zie je hem niet meer,
en dan slaap je voor altijd in,
dan voel ik mij zo licht als een veer.

(Cile, 8 jaar)

 

2011

De mooiste sprookjes

met de kern van fantasie

gewoon alles perfect

geen ruzie of jaloezie

is het zo heel anders dan hier

de haat en pijn

Zou ik willen dat ik soms heel even

in zo’n sprookje had mogen zijn

(Lynn, 10 jaar)

 

2012

Dit jaar is je wens uitgekomen:

Je verhuisde naar ’t huis van je dromen!

Er werd geblust, er werd verbouwd

Met spullen en meubels gesjouwd.

Alles gebeurde een beetje ad hov.

Het leek wel een aflevering van “Het Blok”!

Eindelijk was alles in orde.

Het is allemaal naar jouw zin geworden.

Amber (9 jaar)

 

2013

Kletskletskliederklad

Van de regen word ik nat

Kletskletskliederklieder

De regen valt echt op ieder

Kletskletskliederklad

En nu ben ik het zat

Kletskletskliederlaan

Ik doe gewoon lekker mijn regenjas aan!

(Jasmijn, 10 jaar)

 

2014

Donker, stilte waar ben ik.
Het donker zo donker.
De lucht zwart.
De maan zie je bovenaan de hemel staan.
Waar ben ik.
Wacht een ogenblik!
Ik ben op kamp.
Wat is dat een ramp.
Ik had er voor gevreesd.
Een paar dagen geleden dacht ik nog: wat een feest!
Maar nu is dat voorbij, tranen rollen over mijn wang.
Ik ben bang.
Mam, pap, mam!
Nog 1 nachtje 1 nachtje.
En dat maakt me weer blij.

(Nina, 10 jaar)

 

2015

Ik huil met mijn hart

En raak helemaal verward

 

Ik huil weer met mijn hart

En voel me anders van binnen, apart

 

Het lijkt of ik zwart gekleed ben

En mezelf niet meer herken

 

Ik huil met mijn hart

En raak ik helemaal verward

(Marly, 11 jaar)

 

2016

Niet het zwembad, maar de zwanen.

Niet de kikkers, maar het koor.

Niet zoals het toen was.

Maar zoals het nu is.

Is het altijd anders dan daarvoor.

 

Niet de leugen, maar de liefde.

Niet het einde, maar een nieuw begin.

Niet het bos, maar de bomen.

 Niet ertussenuit, maar er tussenin.

Niet de aap, maar de mouw.

Niet de adder, maar het gras.

Niet de pech maar het geluk.

In een onverwachte jas.

(Else, 10 jaar)

 

2017

als mama mij naar bed brengt,

heb ik nog geen slaap.

maar terwijl ze me lekker instopt,

onderdruk ik een grote gaap.

 

en als ze dan het licht uit doet,

dan ben ik hier niet meer.

dan dans ik bijna net zo mooi,

als de ballerina van het zwanenmeer

 

of ik wandel, heel erg langzaam

over de grote maan,

en kan ik alle sterren plukken,

als ik op mijn tenen ga staan

 

maar daarna komt mama weer,

en dan zegt ze:”kom op, opstaan!”

dan verheug ik me weer op vanavond,

als ik weer naar bed mag gaan!